กลัวรถเมล์

เที่ยวมาเก๊า-8

เหตุการณ์ฝังใจที่ทำให้ กลัวรถเมล์

อยู่เมืองไทยก็ขึ้นรถเมล์ประจำ ไม่เคยคิดว่าไปเที่ยวต่างประเทศเอง แล้วจะทำให้กลายเป็นคนไม่กล้าขึ้นรถเมล์ในต่างประเทศอีก

เป็นเหตุการณ์จากทริปแรกที่ มาเก๊า  ซึ่งก่อนไปก็อ่านคู่มือท่องเที่ยวมาอย่างดีแล้ว

เขาบอกว่าบนรถเมล์ จะมีตัวหนังสือวิ่งในรถบอกว่าป้ายถัดไปเป็นอะไร เราก็สบายใจ ลั้นลาชมสองข้างทางไปเรื่อย

ป้ายก็มีบอกสถานีถัดไป ภาษาอังกฤษก็มีนะ โอ้ว…เยี่ยม


นั่งรถเมล์จากสนามบินมาเก๊า จะเข้าตัวเมือง ดูในแผนที่แล้วมันอยู่คนละเกาะกัน มันก็น่าจะไกลกันอยู่นะ

แต่นั่งมาได้ซักพัก  นี่มันน่าจะเข้าตัวเมืองแล้วนี่นา ทำไมไม่มีชื่อป้ายเรียงแบบที่อยู่ในคู่มือล่ะ

เฮ้ย…นี่มันเหมือนกำลังจะออกตัวเมืองแล้วนะ โรงแรมเราอยู่ในเมืองนะ  ทำไงดีๆ

ถามสิถาม…อายอ่ะ  แต่เอาวะ ไม่งั้นเสียค่ารถกลับมาอีกนะ(ด้วยพลังแห่งความงก)


หันไปถามอาซิ่มข้างๆ (เลือกคนถามได้เยี่ยมมาก)  โอววว….ภาษาจีนยิงมาเป็นเซ็ท

เอาไงดีๆ  ทันใดนั้น ฝรั่งข้างหลังก็ยื่นหน้ามาให้ความช่วยเหลือ

ได้ความว่า “ป้ายที่ยูว์จะลงอ่ะ มันเลยมาไกลแล้วนะ”

ไม่ทันขอบคุณ แต่มืองี้คว้ากระเป๋า สะกิดคนขับ ขอลงทันที  กำลังจะลง ก็นึกขึ้นได้ว่าต้องขอบคุณผู้มีพระคุณ  เลยหันไปขอบคุณก่อน


ลงมาจากรถเมล์ รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนบ้านนอก กำลังเข้าเมือง จะไปทางไหนต่อดี

เนื่องจากในมาเก๊า ไม่มีรถไฟฟ้า ครั้นจะเดินเอาก็คงเป็นไปไม่ได้ แม้ว่าจะดูเป็นเกาะเล็กๆก็ตาม จึงต้องทำใจกล้าขึ้นรถเมล์อีกหลายครั้งเพื่อไปสถานที่เที่ยวต่างๆ


2วัน ที่อยู่ในมาเก๊า ต้องขึ้นรถเมล์ไม่ต่ำกว่า 5 รอบ  แล้วเชื่อหรือไม่ว่า “หลงทุกรอบ”

ไม่รู้จะลงป้ายไหนบ้างล่ะ  หลงไปลงด่านจูไห่บ้างล่ะ ถามคนขับบ้าง ผู้โดยสารบ้าง นั่งเล่นๆบ้าง ไม่มีอันไหนเรียงป้ายตรงกับคู่มือเลย


กลางดึกคืนแรก หลงไปด่านจูไห่  เกือบเที่ยงคืนแล้ว  ยังหาทางกลับไม่ได้ ไม่รู้จะขึ้นรถเมล์ตรงไหน จะขึ้นคันไหน หิวก็หิว เท้าก็เมื่อย ง่วงก็ง่วง

และแล้วความเหนื่อยทั้งหมดก็ระเบิดออกมา ใส่คนข้างตัว “เค้าไม่เดินแล้ว จะนั่งรอตรงนี้แหละ หาได้แล้วค่อยมาเรียกละกัน”

แล้วก็งอนๆๆ บ่นๆๆๆ  อีกฝ่ายก็ได้แต่เงียบ ใช้ความสงบ สยบความเคลื่อนไหวงั้นรึ


เป็นเหตุการณ์ที่เราเสียใจมาก มันไม่ใช่ความผิดของเขาเลย คนนำทางคือเราเอง หาข้อมูลก็เราเอง แต่พอหาทางไปต่อไม่ได้ ก็พาล

เหมือนตอนเล่นเกมส์แล้วผ่านไม่ได้ ก็พาลไม่เล่น พอสามีผ่านให้ได้ ก็ค่อยกลับมาเล่นต่อ

เหตุการณ์ในทริปมาเก๊าจึงเป็นเหตุการณ์ฝังใจ ที่มีแต่ความรู้สึกไม่ดี ซึ่งมีตัวการณ์คือ “รถเมล์” 

 

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.