เที่ยวเองครั้งแรก

เที่ยวเองครั้งแรก

โมเมนต์ เที่ยวเองครั้งแรก

สมัยนี้การท่องเที่ยวด้วยตัวเองเป็นเรื่องธรรมดามากๆ ถ้ามาอ่านโมเมนต์แบบนี้จะหาว่าเชยรึป่าวนะ

การเที่ยวด้วยตัวเองของเราสองคนเริ่มที่ทริป “มาเก๊า-ฮ่องกง

กังวลมากที่สุดคือ การตกเครื่องบิน ไปไม่ทัน เพราะงกไง กลัวเสียค่าเครื่องบินเพิ่ม  ก็เลย…

ออกจากบ้านตั้งแต่ 3 ทุ่ม  ไปถึงสนามบินสุวรรณภูมิตอน 5 ทุ่ม ในขณะที่กำหนดเครื่องออก “7 โมงเช้า”


โอ้…แม๋น   มองย้อนกลับไปก็ขำ จะรีบไปทำไม

เหตุผลมันมีอยู่ว่า ในเมื่อเครื่องออก 7 โมงเช้า กว่าจะเช็คอิน ผ่านตม. ดังนั้นควรถึงสนามบินล่วงหน้าอย่างน้อย 2 ชม. ก็คือ ตี5 ใช่มั้ย

แต่สำหรับมือใหม่อย่างเราต้องเผื่อ 3. ชม.สิ

แต่…มันแปลว่าต้องไปถึง ตี 4 และแปลว่าเราต้องออกจากบ้าน ตี 2 แล้วรถเมล์ รถไฟฟ้ามันยังไม่วิ่งใช่มั้ย  แท็กซี่ก็แพง (บ้านไกล)

คิดได้ดังนั้น “งั้นเราไปสำรวจสนามบินสุวรรณภูมิ ที่เขาว่าใหญ่ที่สุดในอาเซียนกันมั้ย” (เอาเข้าจริงไม่เห็นใหญ่เลย เดินแป๊บเดียวก็หมดแล้ว)

แล้วไม่ง่วงหรอ  …ไม่ค่ะ เพราะนอนตุนไว้เรียบร้อย


และแล้วความกังวลที่สุดก็ได้หมดสิ้นไป เหลือแต่ความลั้นลา ตื่นเต้น ได้ไปเที่ยวเองแย้ว…

ถ่ายรูปทุกสามย่างก้าว ระริกระรี้ ได้นั่งเครื่องบิน (แม้ไม่ใช่ครั้งแรกที่ได้นั่ง แต่เป็นครั้งแรกที่ทำทุกอย่างเอง)

โหว…พระอาทิตย์ขึ้น แรกๆก็ “สวยจังเลยๆ”  ผ่านไปซักระยะเริ่มร้อน แสบตา ทำไงอ่ะ หยิบแผ่นที่อธิบายการรักษาความปลอดภัยตรงที่นั่ง เอามาบังแดด

คนที่นั่งด้านนอกสุดเป็นคนจีน (ที่นั่ง 3:3) เห็นเราเก้ๆกังๆ เลยเอื้อมมือมาดึงม่านลงให้ ด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย

“เฮ้ย…มันมีม่านด้วยว่ะ…เออ…ลืมไป”

แล้วคนจีนคนนั้นก็ มือท้าวหัวหลับไปแบบไม่อยากเห็นไอ้บ้านนอกสองคนคนนี้

สามีบอกว่า “อ้าว…ไม่รู้หรอ นึกว่ารู้ซะอีก ทำอายไปด้วยเลย”


 

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.