ปีนี้ถือว่าเป็นปีที่จี๊กับอ๊อบตั้งใจเดินทางแบบพยายามรักษาสมดุลระหว่างความฝันและความเป็นจริงให้มากที่สุด

ความฝันที่อยากไปเห็นโลกกว้าง เห็นอะไรใหม่ๆ เรียนรู้โลก เรียนรู้ตัวเอง และเรียนรู้ซึ่งกันและกัน

ความจริงที่การเดินทางต้องใช้เงิน เวลา และกำลังกาย

ยุโรปเป็นทวิปที่พวกเราชอบ รู้สึกสะดวกสบายที่สุด และที่สำคัญคือความสามารถในการใช้จ่าย เมื่อเทียบกับประเทศพัฒนาแล้วทวีปอื่นๆ

เกณฑ์ในการเลือกที่ไปของเราคือ “ราคาที่พัก” โดยเข้า airbnb เลือกดูตามราคารายเดือน (4สัปดาห์) location ในเมือง การเดินทางสะดวก ที่เที่ยวมี และราคาที่จ่ายได้

หวยก็ไปตกที่กรีซ ค่าเครื่องบินก็บังเอิญเจอราคาถูก ก็เลยเริ่มจากตรงนั้น

วางแผนระยะยาว 1 ปีคือ เชงเก้น 3 เดือน นอกเชงเก้น 3 เดือน เข้าเชงเก้นอีก 3 เดือน จากนั้นก็อาจจะนอกเชงเก้นแต่ยังเป็นยุโรป หรือจะกลับไทยก็แล้วแต่

วางแผนระยะสั้น 1 เดือน คืออยู่ไปก่อนแล้วค่อยคิดต่อว่าเดือนหน้าจะไปที่ไหน อย่างปีนี้ไป Heraklion ก่อน เพราะอากาศหนาวน้อยที่สุด ที่พักก็ถูกกว่าแผ่นดินใหญ่ แต่โชคร้ายไปถึงติดโควิด ไม่สบายอยู่ครึ่งเดือน

แต่ด้วยความที่เราตั้งใจไว้แล้วว่าต้องเปลี่ยนที่ทุกเดือนก็เลยไปที่ใกล้ๆกันคือ Santorini ซึ่งปกติคนเขาไปกันหน้าร้อน แต่เราไปหน้าหนาว(กุมภาพันธ์) ด้วยความที่เป็นเมืองกึ่งร้อนกึ่งหนาว หน้าหนาวไม่ค่อยมีคนอยู่แล้ว ก็เลยไม่ค่อยสร้างห้องที่รองรับความหนาว คนส่วนใหญ่จะไปหน้าร้อนก็จะมีแอร์เย็นให้ แต่แอร์เขาจะสามารถปรับเป็นป่าลมอุ่นได้ด้วยเหมือนเครื่องเป่าผม แต่ในหน้าหนาวแอร์ลมอุ่นมันไม่พอก็จะมีปัญหาตรงนี้เยอะ ต้องทนหนาว เปิดประตูระบายอากาศก็หนาวเลยปิดตลอด เชื้อรามันก็ขึ้น แต่ถ้าเราไม่มาหน้าหนาว ค่าห้องจะแพงขึ้นหลายเท่าเลยไม่สามารถมาอยู่เป็นเดือนแบบนี้ได้แน่ๆ

สองเดือนแรกก็รู้สึกต้องต่อสู้กับความหนาวและไม่สบาย ก็เลยไม่อยากไปตะลุยอะไรมาก หาที่พักราคาที่รับได้อยู่สบายๆ ออกไปเดินเล่นในเมืองก็แน่นนอนว่าต้องเป็น Athens แต่ความลำบากมันก็หนีไม่พ้นความหนาวอีกเพราะได้ห้องใต้ดิน เครื่องทำความร้อนเป็นแค่แผ่นติดพนัง มันไม่ได้ช่วยอะไรมาก ขนาดเดือนมีนาคมแล้วนะ

สามเดือนแรกในเชงเก้น ประทับใจสถานที่ทุกที่แน่นอน แต่ความระทมทุกข์มันอยู่ที่ความหนาว

ออกจากเชงเก้น ไปต่อที่ Bulgaria และ Romania (ปี 2023) ช่วงนี้ยังไม่ได้เข้าเชงเก้น แต่พอปี 2024 ก็เข้าเชงเก้นแล้ว สองที่นี้รวมโครเอเชีย ก็ไม่สามารถเป็นที่พักวีซ่าของเราได้อีก ซึ่งน่าเสียดายมากๆ สองประเทศนี้ดีกว่าที่เราคิดไว้เยอะเลย ชอบธรรมชาติและความที่เราจ่ายได้ ยังมีอีกหลายที่ที่อยากไปเช่นริมทะเลดำ

เข้าเชงเก้น 3 เดือนสุดท้ายของวีซ่า 1 ปี จริงๆอยากไปอิตาลีมาก แต่ค่าที่พักไม่มีที่ไหนรับได้เลย เข้าหน้าร้อนแล้วเลยขึ้นเหนือดีกว่า ตั้งใจจะไปโปแลนด์ทางเหนือ แต่โดนสกัดด้วย Budapest แม้จะเป็นเมืองที่เราเคยมาแล้ว เที่ยวครบที่ยอดฮิตหมดแล้วด้วย แต่พอได้มาอยู่ 1 เดือนที่นี่ แว่นที่ใส่มันก็เปลี่ยนไป จากครั้งแรกรู้สึกตื่นเต้น รีบมาก โฟกัสเฉพาะจุดที่จะไป ดูในรูปมุ่งไปดูของจริงโดยไม่ค่อยสนใจระหว่างทางเพราะเวลามันน้อยต้องทำเวลา

แต่ครั้งนี้อยู่ 1 เดือน มันชิลล์มาก เรามีเวลาแม้แต่นั่งดูวิวเฉยๆนั่งนานแค่ไหนก็ได้ ดูให้พอ ดูให้เต็มอิ่ม พอแล้วก็ลุกเดินต่อ เดินไปไหนก็ตามใจ เสียเวลาแหล่ะ เพราะไม่ได้คิดมาก่อนว่าต้องเดินไปไหน รู้แค่เดินไปทิศนั้นแล้วก็เดินกลับ ไม่ได้มีแผนจะเข้าสถานที่ ไม่ได้อยู่โหมดอยากเรียนรู้ประวัติความสำคัญอะไรเลย เหมือนไปเดินโง่ๆ

เดือนถัดมาเข้า Krakow เป็นเมืองที่พวกเราประทับใจที่สุดอีกเมืองนึง คือออกจากที่พักบ่อยมาก ถ้ามาเที่ยวก็มาแค่ค้าง 1 คืนคงพอกับ Old town แล้ว แต่ 1 เดือนที่นี่เราได้สัมผัสชีวิตของคนท้องถิ่นจริงๆแบบถ้ามาเที่ยวเราจะไม่เลือกไปที่ต่างๆแบบที่ได้ไปแน่ๆ เช่น เดินสวน Park Zakrzowek เดินรอบนอกเมือง เดินดูอะไรก็ไม่รู้ไปเรื่อยๆแบบที่ถ้าถ่ายวิดีโอมามันก็ไม่ได้ตื่นเต้นอะไรบางอย่างก็เลยไม่ได้ลงในวิดีโอ

แต่มันให้ความรู้สึกบางอย่างที่จี๊เคยถามอ๊อบตอนไปยุโรปทริปแรก 30 วัน ว่า “อยากมีชีวิตชิลล์ๆแบบเขาบ้างมั้ย” “อยากสิ” ฉากนั้นเป็นฉากที่เราต้องรีบทำเวลามาก แต่เห็นคนท้องถิ่นนั่งชิลล์มาก ไอ้เราแค่จะหายใจยังลืม แต่เขานั่งสูดอากาศริมทะเลสาบเฉยๆ ไม่เห็นทำอะไร มันดูเป็นช่วงเวลาที่เราไม่เคยมี

Warsaw ที่เลือกมาไม่ใช่เพราะที่เที่ยว แต่เพราะที่พักราคารับได้ น่าจะเหมาะกับการมาเรียนมากกว่าเพราะพิพิธภัณฑ์เยอะมาก สวน และสถานที่ต่างๆใหญ่สมเป็นเมืองหลวง

จบ 9 เดือน คิดว่าเรากลับไทยกันเถอะเหนื่อยมากแล้ว แต่ดันไปเห็นตั๋วถูกไปเกาหลี แบบต้องต่อเครื่องที่ Amsterdam ก็เลยแวะชม และอยู่ Seoul กับ Busan อย่างละ 1 เดือน

ทั้งที่พวกเราไม่เคยคิดว่าจะไปเกาหลีเลยนะ ซีรีย์ไม่ได้ดู เพลงไม่ได้ฟัง ไม่ได้อินอะไรเลยกับการเป็นเกาหลี ละครที่เคยดูมีเรื่องเดียวคือ “แดจังกึม” แต่ค่าที่พักก็เป็นราคาที่จ่ายได้ก็เลยลองไปอยู่ดู

ปรากฎว่าเกาหลีเป็นประเทศที่พวกเราชอบมาก เพราะการเดินทางมันสะดวกและง่ายมากๆ สถานที่ก็เยอะอยู่ทั้งปีก็เที่ยวไม่หมด ธรรมชาติ ภูเขา เดินป่าคือทางเดินดีสุดๆ แถมมีห้องน้ำเข้าฟรีสะอาดเยอะด้วย จะเสียก็แค่เรื่องหน้าหนาวที่มันหนาวมาก แต่ห้องที่พักเขากันหนาวได้ดีกว่าที่ยุโรปเยอะมากๆ

สรุปแล้วปีนี้เป็นปีที่พวกเราเหนื่อยมากกว่าที่คิด ว่าจะเดินทางแบบพักๆแล้วแต่มันอดไม่ได้ที่จะออกไปดูอะไร เพราะรู้สึกว่าจ่ายค่าห้องแล้ว ก็ต้องออกไปเที่ยว มันเลยไม่ได้พักอย่างที่คิด

สิ่งที่เราเรียนรู้จากปีนี้คือ “การรักษาสมดุลระหว่างความฝันกับความเป็นจริง”