สถานทูตไม่ได้ดูเฉพาะเอกสารของผู้เชิญเท่านั้น ทุกอย่างมีเรื่องของความเสี่ยงที่สถานทูตกังวล คือ กลัวการแอบหนีเข้าเมืองแล้วไม่เดินทางกลับประเทศต้นทาง

ดังนั้น สถานทูตจึงมีหน้าที่ต้องพิจารณาและตรวจสอบความจริงจังของทั้งสองฝ่าย:

• ฝั่งผู้เชิญ: ต้องส่งเอกสารเพื่อยืนยันความพร้อมและเจตนาในการเชิญ
• ฝั่งผู้ยื่น (คนไทย): ต้องพิสูจน์ให้เห็นว่ามีภาระผูกพันหรือสิ่งที่ยึดโยงในประเทศไทย ทำให้เมื่อเดินทางไปแล้วจะยอมเดินทางกลับอย่างแน่นอน

1. จดหมายเชิญ: อธิบายความสัมพันธ์ ยืนยันว่าผู้ยื่นจะเดินทางกลับแน่นอน และแสดงการรับรองค่าใช้จ่าย
2. ใบการันตี (Sponsorship / Guarantee Form): โดยเฉพาะวีซ่าเชงเกนยุโรป บางประเทศต้องไปขอรับใบการันตีทางการจากหน่วยงานรัฐ แล้วส่งเอกสารตัวจริงมาทางไปรษณีย์ ในขณะที่บางประเทศใช้เพียงการกรอกแบบฟอร์มส่งให้
3. พาสปอร์ตของผู้เชิญ: สำเนาพาสปอร์ต พร้อมตราประทับเข้าประเทศไทยจาก ตม. ที่สนามบิน เพื่อยืนยันว่าเคยเดินทางมาพบกันจริง
4. เอกสารทางการเงินของผู้เชิญ: รายการบัญชีธนาคารย้อนหลัง 3 เดือน (กรณีไม่ส่งเอกสารการเงิน อาจทำให้วีซ่าไม่ผ่าน ยกเว้นบางประเทศที่มีใบการันตีตัวจริงส่งมาทางไปรษณีย์ตามเงื่อนไขเฉพาะ)
5. การกรอกใบสมัครวีซ่า: ผู้เชิญอาจช่วยศึกษาและกรอกข้อมูลในระบบออนไลน์แทนได้

1. เอกสารการเงินของตนเอง: สมุดบัญชีธนาคารหรือ Statement ย้อนหลัง 3 เดือน ถึงแม้ผู้เชิญจะเป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายทั้งหมดให้ก็ตาม ก็ยังคงจำเป็นต้องส่งเพื่อแสดงความครบถ้วนของเอกสาร
2. เอกสารการทำงาน:
   • ทำงานประจำ: ใบรับรองการทำงาน
   • ทำธุรกิจส่วนตัว: หนังสือรับรองบริษัท/ทะเบียนการค้า
   • งานอื่นๆ: หลักฐานการทำงานเท่าที่มี เพื่อพิสูจน์ว่ามีภาระหน้าที่ต้องกลับมาทำต่อหลังจบการเดินทาง
3. เอกสารทรัพย์สิน (ถ้ามี): โฉนดที่ดิน ทะเบียนรถยนต์ เพื่อเพิ่มความน่าเชื่อถือ (ต้องแปลเป็นภาษาอังกฤษ)
4. เอกสารแสดงความสัมพันธ์:
   • รูปถ่ายคู่กัน: ถ่ายให้เห็นหน้าชัดเจน ในหลากหลายโอกาสและสถานที่ ควรเตรียมไว้ประมาณ 20–30 รูปขึ้นไป หากส่งน้อยเกินไป สถานทูตอาจไม่เชื่อถือความสัมพันธ์และไม่พิจารณาเอกสารของผู้เชิญ
   • หลักฐานการติดต่อและธุรกรรม: รูปสกรีนช็อตวิดีโอคอลหรือประวัติการคุย (30–40 รูป), หลักฐาน/ใบเสร็จรับเงินกรณีเคยมีการโอนเงินให้กัน
5. เงื่อนไขเงินในบัญชีเฉพาะบางประเทศ: บางประเทศ เช่น เดนมาร์ก หรือ ฟินแลนด์ กำหนดให้ผู้ยื่นต้องมีเงินก้อนในบัญชีของตนเองด้วยอย่างเพียงพอ (อาจต้องให้ผู้เชิญโอนเตรียมไว้) ในขณะที่ประเทศอื่นโดยทั่วไปจะเน้นดู Statement ของผู้เชิญเป็นหลัก
6. ประกันการเดินทาง (Travel Insurance): สำหรับวีซ่าเชงเกน ต้องซื้อประกันการเดินทาง (ไม่ใช่ประกันสุขภาพ) ให้ครอบคลุมจำนวนวันเดินทางทั้งหมด การซื้อเผื่อจำนวนวันมากกว่าระยะเวลาที่ไป อาจมีส่วนช่วยให้ได้รับระยะเวลาวีซ่าเพิ่มขึ้นตามวันประกัน
7. ใบแสดงการจองเที่ยวบิน (Flight Reservation): ต้องระบุวันเดินทางตรงกับใบสมัครวีซ่า ไม่จำเป็นต้องซื้อตั๋วเครื่องบินจริง เพื่อป้องกันความเสี่ยงเสียเงินฟรีหากวีซ่าไม่ผ่าน
8. เอกสารความผูกมัดกับประเทศบ้านเกิด: หลักฐานภาระหน้าที่ที่ต้องดูแล เช่น การดูแลบุตร หรือภาระครอบครัวอื่นๆ
9. เดินทางไปยื่นวีซ่าด้วยตนเอง: ผู้ยื่นต้องเดินทางไปที่ศูนย์รับยื่นวีซ่าหรือสถานทูตด้วยตนเองเสมอ เนื่องจากต้องมีการเก็บข้อมูลอัตลักษณ์บุคคล (Biometrics) สแกนลายนิ้วมือและถ่ายรูป