✅ สำหรับประเทศแอบเบเนีย ถ้ามี วีซ่าเชงเก้น (แบบ Multiple ที่ยังไม่หมดอายุ) สามารถอยู่แอลเบเนียได้ 90 วัน โดยไม่ต้องขอวีซ่าแอลเบเนียอีก

✅ สำหรับผู้ถือพาสปอร์ตไทย แต่ไม่มีวีซ่าเชงก้น ก็สามารถอยู่แอลเบเนียได้ 90 วัน โดยไม่ต้องขอวีซ่าแอลเบเนียเช่นกัน แต่จะได้เฉพาะประมาณช่วงเมษายนถึงธันวาคม แต่ละปีอาจไม่ตรงกันต้องติดตามจากทางการแอลเบเนียเอง (ลิงค์ทางการแอลเบเนีย)

✅ แนะนำว่าถ้าไม่จำเป็นก็อย่าไปขอวีซ่าแอลเบเนียเลย มันยุ่งยาก วุ่นวายมาก รอฟรีวีซ่าดีกว่า หรือแค่มีวีซ่าเชงเก้นก็เข้าได้แล้ว

วิดีโอ ต่อเครื่องที่ อิสตันบูล ตุรกี มุ่งหน้าสู่ …Tirana

เริ่มต้นจากขึ้นรถเมล์ตรงสวนใกล้ๆ Skanderbeg square ป้ายนี้เป็นป้ายใหญ่คนส่วนใหญ่จะมารอตรงนี้ รถเมล์หลายสายจะมาจอดตรงนี้ อยู่ตรงข้ามกับป้ายรถแอร์พอร์ตบัส (ดูในปักหมุด) ดูวิดีโอ จุดขึ้นรถเมล์ไป Mt.Dajti

ขึ้นรถเมล์สาย L11 ปลายทางเขียน Porcelan ถามคนขับให้แน่ใจว่าไป “ไดติ” เขาจะรู้งานดี เพราะนักท่องเที่ยวไปกันเยอะ ลงตรงไหนเดี๋ยวเขาบอกเสร็จสรรพ คนที่นี่ใจดีมาก (ดูที่แผนที่ปักหมุด)

พอลงรถก็เดินขึ้นเนินไปอีก จะเจอที่ขายตัว แล้วขึ้นเคเบิ้ลคาร์ไป (Mt.Dajti Ekpres) แค่นี้ก็จะได้ชมวิวแบบสบายๆ ราคาไม่แพง

ขึ้นกระเช้ามาด้านบนแล้ว ถ้าอยากไปที่ยอดเขา ต้องเดินป่าขึ้นไปอีก ถ้าไม่อยากเดิน ก็สามารถชมวิวใกล้ๆกระเช้าได้เลย

ขึ้น Funicular มาถึง upper station แล้ว ก็สามารถดูวิวได้แล้ว แต่สำหรับจี๊กับอ๊อบ ไม่พอใจเพียงความสูงระดับนั้น ต้องพิชิตยอดเขาให้ได้ ซึ่งบริเวณนั้นมีเส้นทางเดินป่าที่เยอะมาก เดินหลายวัน เส้นทางเดินชัน ไกล แต่ค่อนข้างง่าย และเห็นวิวคุ้มค่ามาก แนะนำสำหรับคนบ้าวิวอย่างพวกเรา

จุดสูงสุด Mt.Dajti

ขาลงกระเช้า

มืดแล้วก็ยังมีรถเมล์ขากลับอยู่นะ ก่อนลงรถตอนขามาให้ดูตารางเวลาบนรถว่ารอบดึกสุดกี่โมง หรือถามกระเป๋ารถเมล์ได้

ราคาทุกอย่างไม่แพงเลย รถไฟชมเมืองที่ไปเที่ยวยุโรปดังๆต่างๆ เราก็ได้แต่ยืนมองตาปริบๆ เครป ไอติม ได้แค่มองและกลืนน้ำลาย แล้วไปซื้อในซุปเปอร์มาร์เก็ต แต่ที่นี่เราสามารถขึ้นรถไฟชมสวน กินเครป และไอศครีม ที่อร่อยมากๆๆๆๆในราคาที่ถูกกว่าในไทยซะอีก

Bunk’Art 1

เป็นบังเกอร์หลบนิวเคลียร์ใต้ดินขนาดใหญ่ ช่วงทศวรรษ 1970 ของเผด็จการ Enver Hoxha และคณะรัฐบาล (ให้ผู้นำหลบภัย ไม่ได้ทำให้ชาวบ้าน)

มีหลายชั้น มากกว่า 100 ห้อง เน้นจัดแสดงเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของกองทัพแอลเบเนีย และการใช้ชีวิตในช่วงยุคคอมมิวนิสต์ รวมถึงมีการจัดแสดงศิลปะร่วมสมัยในห้องต่างๆ (อยู่ชานเมือง พื้นที่ใหญ่มาก)

Bunk’Art 2

สร้างขึ้นในช่วงทศวรรษ 1980 สร้างเพื่ออุทิศให้กับประวัติศาสตร์ของตำรวจลับ (Sigurimi) และเหยื่อของการก่อการร้ายโดยรัฐในช่วงยุคคอมมิวนิสต์ นำเสนอเรื่องราวที่ค่อนข้างสะเทือนใจและเข้มข้น (อยู่ใจกลางเมือง พื้นที่เล็กกว่า Bunk’Art 1 มาก)

เดินทางจาก Tirana มายัง Durres ถ้าไม่ได้ขับรถเองก็มีรถบัสระยะไกล เหมือนเราเดินทางจากเอกมัย ไปพัทยา แต่ต้องนั่งรถเมล์ไปสถานีรถบัสก่อน ซึ่งอยู่นอกตัวเมือง

พวกเราจ้างแท็กซี่คนท้องถิ่นขับพาไปส่งเลย สบาย กับกระเป๋าใหญ่ ราคาไม่เกิน 700 บาท แต่สบายตัวมากกว่าต้องลากกระเป๋าขึ้นลงรถเมล์ ซึ่งประหยัดกว่ากันแค่ไม่กี่ร้อย แถมยังขนของจากอีกบ้านนึงมายังอีกบ้านนึงเหมือนว้าบมาเลย

Durrës Beach

วิธีการหาที่เที่ยวของจี๊คือ ดูในแผนที่ว่ามีตรงไหนเป็นภูเขา ก็ไปตรงนั้น มันต้องขึ้นที่สูงเพื่อดูวิว แต่หลายครั้งที่มันไม่ใช่ที่เที่ยว ไม่ใช่ที่เขาแนะนำ เราแค่จิ้มแล้วเดินไปเอง มันก็เป็นการเที่ยวในแบบของเราเอง

ตั้งแต่แรกที่เคยเที่ยวด้วยตัวเองเมื่อ 10 ปีก่อน ก็ไปตามไกด์บุ๊คแหล่ะ แต่พอไปแล้วมันไม่ใช่ตัวเราสิ ไปก็ดี ได้เห็น แต่หัวใจยังไม่สั่น เที่ยวไปเรื่อยๆ ออกแบบการเที่ยวตัวเอง มันก็เริ่มอินมากขึ้น สนุกมากขึ้น และภูมิใจในตัวเองมากขึ้นเอง

ครั้งแรกตั้งแต่มายุโรปที่ได้นั่งกินอาหารในร้านอาหารที่ดูหรูหรา เพราะที่นี่ราคาอาหารพอๆกับที่ไทยเลย และอร่อยมากๆ Durrës หน้าหนาวของเราครั้งนี้แม้จะเงียบสงบ และหนาวมาก แต่เป็นที่ที่เปิดโลกอีกมุมนึงของการเดินทางที่ไม่จำเป็นต้องเป็นที่เที่ยวหวือหวายอดฮิตเราก็มีความสุขกับการเดินทางได้

ยุคโรมันดั้งเดิม สิ่งก่อสร้างต่างๆ “จมอยู่ใต้ดิน” หมดแล้ว ที่เพิ่งค้นพบปี 1966 นี้เอง คือ Amphitheatre (อัฒจันทร์โรมัน) โดยบังเอิญจากชาวบ้านกำลังขุดทำสวนหลังบ้าน แปลว่าที่เราเดินเล่นทั้งเมืองนี้คือกำลังเดินอยู่เหนือเมืองโบราณที่ถูกทับถมอย่างถาวร

ยุคไบแซนไทน์ เข้ามามักไม่ได้รื้อกำแพงทิ้ง แต่เลือกที่จะ “สร้างทับหรือซ่อมแซม” ทำให้แข็งแรงจนอยู่รอดมาถึงปัจจุบัน

ยุคเวนิสและออตโตมัน จะเห็นจาก Venetian Tower ที่สร้างฐานจากยุคไบเซนไทน์ แต่ทำให้หอคอยเป็นทรงกลมสไตล์เวเนเชียน

Durrës Castle

Durrës Castle ฐานเป็นของโรมันดั้งเดิม ต่อมายุคไบเซนไทน์ก็มาสร้างทับให้แข็งแรง ต่อมายุคเวนิสก็มาสร้างทับในสไตล์ทรงกลมของตัวเองอีกที จุดนี้

เราสามารถเดินเลียบหาดไปเรื่อยๆ ซึ่งยาวมาก สวยมาก แม้ว่าทรายจะไม่ได้ขาวสะอาด แต่การจัดการพื้นที่ให้เดินโล่งน่าเดิน ไม่มีโรงแรมมาบัง ทุกคนสามารถเดินเข้าซอยไหนก็ได้ แล้วเดินเลียบไปเรื่อยๆ อยากออกตรงไหนก็ได้ เดินสำรวจเมืองไปเรื่อยๆ เมืองไม่ใหญ่มาก มาเจอจุดชมวิวลึกลับที่สวยมากๆ แต่เหมือนโดนทิ้งร้าง

ยุคอิลลีเรียน (Illyrian): ก่อตั้งขึ้นตั้งแต่ศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาล โดยเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรอิลลีเรียน (ชนเผ่าโบราณที่เป็นต้นกำเนิดชาวแอลเบเนีย)

ยุคโรมันและไบแซนไทน์: เป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญในเส้นทางการค้าระหว่างชายฝั่งทะเลกับพื้นที่ด้านในของบอลข่าน

ยุคออตโตมัน: ชโกดราเป็นป้อมปราการด่านสุดท้ายที่ต้านทานกองทัพออตโตมันได้อย่างยาวนานและกล้าหาญที่สุด ก่อนจะตกเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออตโตมันนานหลายร้อยปี

ตำนานการบูชายัญ “Rozafa” คือสิ่งที่ทำให้ปราสาทแห่งนี้มีชื่อเสียงไปทั่วโลก คือตำนานพื้นบ้านที่ชาวแอลเบเนียทุกคนรู้จัก

สัญลักษณ์: จนถึงปัจจุบัน บริเวณทางเข้าปราสาทจะมีรอยคราบหินปูนสีขาวที่ชาวเมืองเชื่อว่าเป็น “น้ำนม” ของพระนางโรซาฟาที่ยังคงไหลออกมาหล่อเลี้ยงลูกและเมืองชโกดราครับ

เรื่องมีอยู่ว่า: มีสามพี่น้องพยายามสร้างกำแพงปราสาท แต่สร้างเท่าไหร่กำแพงก็ถล่มลงมาทุกคืน จนมีผู้เฒ่าแนะนำว่าต้องมี “การบูชายัญหญิงสาว” ฝังไว้ในกำแพงเพื่อให้ปราสาทตั้งอยู่ได้ โดยตกลงกันว่าภรรยาคนไหนที่นำอาหารมาส่งให้ในวันรุ่งขึ้นจะเป็นผู้ถูกเลือก

การเสียสละ: พี่ชายสองคนทำผิดสัญญาแอบบอกภรรยาตนเอง เหลือเพียงภรรยาคนเล็กที่ชื่อ “Rozafa” ที่มาส่งอาหารตามปกติ เธอรับชะตากรรมด้วยความกล้าหาญแต่ขอพรอย่างหนึ่ง…

พรสุดท้าย: เธอขอให้กำแพงที่ฝังเธอเหลือช่องว่างไว้ 4 จุด: ตาขวาเพื่อมองดูลูก, มือขวาเพื่อลูบไล้ลูก, เท้าขวาเพื่อไกวเปลลูก และหน้าอกข้างขวาเพื่อให้นมลูก

ไม่รู้ตอนนั้นพวกเราคิดอะไร จากที่พักไปสะพานหิน เกือบ 10 กม. ต้องเดินกลับอีก 10 กม. แต่เรื่องเดินเราไม่หวั่นอยู่แล้ว เพื่อออกกำลังกาย และเดินชมวิวระหว่างทาง จริงๆก็แค่เรียกแท็กซี่ก็ได้มั้ง (มาคิดย้อนหลังอีกที ไม่โง่ก็บ้าแหล่ะ)

แต่เชื่อมั้ยระหว่างทางขาไป ใกล้จะถึงแล้วก็มีคุณตาจอดรับเรา แหม…เสียดายอีก 1-2 กม. เท่านั้นเอง
แต่ขากลับ เดินมาถึงกลางทางก็มีรถตู้จอดรับเราอีก คนที่นี่ใจดีแบบสุดๆ

ผิดคาดกับก่อนมาที่เราระวังตัวมากๆ เพราะได้ยินมาว่าคนแอลเบเนียเข้ายุโรปไปทำทุจริตมากมายเช่น รับแลกเงินตามท้องถนน แล้วให้ธนบัตร Lira แทนที่จะให้ธนบัตรท้องถิ่น นักท่องเที่ยวไม่รู้เรื่องก็รับไป หันกลับมาอีกทีหายตัวไปแล้ว หรือ scam ฉกกระเป๋าต่างๆ เหตุการณ์เหล่านี้มักเกิดในเมืองดังๆในยุโรป เช่น ปราก ปารีส
แต่คนแอลเบเนียนท้องถิ่นจริงๆ คือใจดีมากๆ รู้สึกปลอดภัยสุดๆ อารมณ์ตุรกีแบบเรียบร้อย

วิวระหว่างทางก็ไม่แพ้ยุโรปดังๆเลย ภูเขาหิมะปกคลุม แม้น้ำที่มีหิมะละลายใสสะอาด เพียงแค่อาจมีขยะเยอะ พลาสติกเยอะ แต่แอลเบเนียก็ถือว่าเป็นประเทศในยุโรป ที่รายได้ต่ำที่สุดด้วย ถ้าเช่ารถขับเองรับรองว่าจะอยากกลับมาอีกบ่อยๆเลย เพราะราคาที่พัก อาหาร ไม่แพงเลย (ติดแค่เราไม่มีใบขับขี่😅)