แผนที่บินจาก Jakata ไป Kuala Lumpur

ขึ้น Airasia จาก Jakarta บินตรง Kuala Lumpur

น้ำหนักกระเป๋า 17 กก.

ต่อรถไฟลงสถานี Putrajaya เรียก Grab เข้าที่พักที่ Cyberjaya พอมานึกทีหลัง ทำไมเราไม่เรียก Grab จากสนามบินซะเลยหว่า

เรียก Grab จากสนามบิน ไป Cyberjaya ประมาณ 400-450 บาท

ถ้าขึ้นรถไฟจากสนามบิน ไป Putrajaya แล้วเรียก Grab ไป Cyberjaya ประมาณ 300 บาท

บางทีคนเราก็ติดกับพฤติกรรมเดิม โง่มาก่อนฉลาด ฉลาดได้เพราะเคยมีประสบการณ์ ไม่เป็นไรเดี๋ยวเราคงฉลาดขึ้น

Cyberjaya เมืองใหม่ที่ไม่ใหม่ เมืองไฮเทคที่ไม่ไฮเทค

Cyberjaya เป็นเขตเล็กๆที่เป็นแหล่งที่ตั้งสำนักงานบริษัทเกี่ยวกับเทคโนโลยีชื่อดังต่างๆ เช่น Tesla DELL และอื่นๆอีกมากมาย และมีที่อยู่อาศัยทุกระดับ คอนโดสูง บ้านเดี่ยวหรู สวนสาธารณะ ถนนที่กว้างขวางใหญ่โต แม้ไม่เหมาะกับการมาเที่ยวแบบตื่นเต้น แต่ก็เป็นที่อยู่อาศัยที่สงบ และสะดวกพอสมควร (ถ้ามีรถยนต์)

การเดินทางจากไซเบอร์จายาไปปุตราจายา ไม่มีรถเมล์ไปโดยตรง จะเห็นว่ากรอบสีดำเป็นไซเบอร์จายา กรอบสีแดงเป็นปุตราจายา แม้จะอยู่ใกล้กัน แต่ถ้าจะเดินทางด้วยรถสาธารณะ ต้องต่อถึง 3 ต่อ ค่าเดินทางสองคน 6 ริงกิต และใช้เวลารอรถนานมากๆ แต่ถ้าเรียกแกร็บ จะใช้ค่าเดินทางแค่ 10-12 ริงกิตเท่านั้น

ที่พัก Cyberjaya

Cybersquare Vertex Tower จองจาก airbnb ประมาณ 18,xxx บาท (4 weeks) มีครัว เครื่องซักผ้า โต๊ะ เก้าอี้ ทุกอย่างดูครบหมด

แต่ห้องจริงค่อนข้างเหม็น เหมือนไม่ได้ซักผ้าปูที่นอน โซฟามีกลิ่น เราเลยเอาผ้าปูที่นอนสำรองที่เขาให้มาคลุมไว้ ส่วนผ้าปูที่นอนที่ปูอยู่ก็ต้องเอามาซักใหม่หมดเพราะเหม็นมากๆ มีเส้นขนด้วย ปัญหาคือ ไปถึงกลางคืน เหนื่อย และหิวมาก ไม่มีแรงทำอะไร ก็เลยต้องนอนแบบนั้นไปก่อน

และการอยู่ที่นี่ก็เกิดปัญหาที่ไม่คาดคิดคือ ประตูห้องน้ำล็อคขณะที่อ๊อบอยู่ในห้องน้ำ จี๊ก็ไม่รู้จะทำยังไง แชทถามเจ้าของห้องก็บอกว่าให้ไปหารปภ.ข้างล่าง พอไปหารปภ.ก็บอกว่าให้ขึ้นไปชั้นออฟฟิศ พอไปออฟฟิศก็ทำหน้าแบบเฉยมากๆแล้วชี้ไปที่นามบัตรช่าง ให้เราโทรไปเอง

เราก็ไม่มีซิมซะด้วย โทรออกไม่ได้ แต่ที่นี่เขาใช้ Whatsapp เราซึ่งไม่ค่อยใช้ก็ค่อยๆทำไป มือก็สั่น อ๊อบอยู่ห้องน้ำ ร้อน ขาดน้ำ บอกให้จิบน้ำก๊อกลูบปากไปก่อน

จี๊ก็พูดภาษาอังกฤษไม่ค่อยได้ แต่พอฉุกเฉินก็ออกมาเอง สรุปกว่าจะได้ออกมาใช้เวลาเกือบ 4 ชม. โชคดีที่เจ้าของรับผิดชอบค่าใช้จ่ายให้ แต่แปลกใจว่าทำไมเจ้าของถึงไม่ติดต่อช่างให้ หรือเพราะเราทำเองได้ก็เลยปล่อยให้เราทำ

เพื่อนๆที่ประสบปัญหาก็อาจไม่ต้องกังวลมาก ให้เจ้าของเขาติดต่อให้ก็ได้ แต่อยู่ต่างประเทศอย่าคาดหวังความเห็นอกเห็นใจ หรือความกระตือรือร้นในการช่วยเหลือเหมือนอยู่ไทยเลย

Visa Run หาดใหญ่

นอกจากเรื่องประตูล็อคแล้ว ยังมีเรื่องฟันแตกอีก กว่าจะกลับไทยก็คงอีกนาน เลยไปหาร้านทำฟันแถวนั้น แม้ว่าจะมีปัญหาที่นี่หลายอย่าง แต่เราก็ตัดสินใจเช่าต่ออีก 1 เดือน (โอนส่วนตัวเพื่อประหยัดค่าธรรมเนียม airbnb) เพราะวิวที่นี่สวยมาก ค่าห้องก็พอจ่ายได้(เราทำความสะอาดเองใหม่หมด)

จบ 1 เดือน ขึ้นบัสไปหาดใหญ่ ค้าง 1 คืน แล้วกลับเข้ามาเลเซียอีก 1 เดือน จนตม.บอกว่านี่คือครั้งสุดท้ายของปีนี้แล้วนะ

เดินเล่นรอบ Cyberjaya

อยู่ที่นี่ 2 เดือน เดินออกมาสัปดาห์ละ 2-3 วัน แต่ไม่เคยเห็นมีใครเดินไกลๆซักคน เหมือนเมืองร้าง แต่ไม่ร้างเพราะมีรถวิ่งตลอด รถไม่ติดเพราะถนนใหญ่มาก มีทางเดินนะ แต่มันไกล จุดเด่นคือความเงียบสงบ และธรรมชาติ จุดที่เป็นแหล่งออกกำลังกาย ชุมชน ร้านค้า จะมีคนพอสมควร แต่เดินแบบใกล้ๆ อยู่แถวนี้เหมือนเราเป็นเศรษฐีเลยนะ แต่ค่าที่พักไม่แพงเลย เหมาะกับการมาอยู่อาศัย พักผ่อน คงไม่มีใครขึ้นเครื่องบินมาเพื่อเที่ยว Cyberjaya หรอก

Putra Mosque

“Pink Mosque” หรือ “มัสยิดสีชมพู” สร้างด้วยหินอ่อนสีชมพู ไม่ใช่การทาสี

มีหอคอยอะซาน (Minaret) ที่สูงถึง 116 เมตร ซึ่งถือเป็นหนึ่งในหอคอยมัสยิดที่สูงที่สุดในภูมิภาคนี้

มัสยิดมักจะปิดให้เข้าชมเป็นช่วงๆ ในเวลาที่มีการประกอบพิธีทางศาสนา (โดยเฉพาะวันศุกร์ที่จะปิดเกือบทั้งวันสำหรับนักท่องเที่ยว) แนะนำให้เช็คเวลาละหมาดก่อนไป

Perdana Putra (ทำเนียบรัฐบาลหลังคาสีเขียว) เป็นสถานที่ทำงานของนายกรัฐมนตรี ไม่อนุญาตให้นักท่องเที่ยวเข้าชม

Millennium Monument เป็นแท่งโอเบลิสก์ (Obelisk) สีทองแวววาว สูงประมาณ 68 เมตร มีทางเดินที่วนขึ้นไปรอบๆ จะเล่าเหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์ของมาเลเซียตามลำดับเวลา ตั้งแต่ยุคอดีตจนถึงปัจจุบันและอนาคต

ถูกสร้างขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองการก้าวเข้าสู่สหัสวรรษใหม่ (ปี ค.ศ. 2000) และทำหน้าที่เป็นเหมือน “นาฬิกาแดด” ขนาดใหญ่ไปในตัวด้วย

Masjid Besi หรือ “มัสยิดเหล็ก” (Iron Mosque) เพราะทำจากเหล็กถึง 70% สามารถรองรับผู้มาละหมาดได้พร้อมกันถึง 24,000 คน

Federal Court of Malaysia (Palace of Justice) รวมศาลฎีกาและศาลอุทธรณ์ไว้ด้วยกัน วันชาติพวกเราก็มาชมกันด้วยจัดแถวนี้อย่างอลังการมากๆ

Putra Monorail Bridge เป็น “สะพานที่สร้างไม่เสร็จ” เป็นสะพานสำหรับโมโนเรลที่จะเชื่อม Puttrajaya กับ Cyberjaya และจุดสำคัญต่างๆ แต่ในปี ค.ศ. 2004 โครงการถูกระงับ และถูกทิ้งไว้ในสภาพที่สร้างเสร็จไปแล้วกว่า 80% แต่ไม่มีรางและรถไฟฟ้าวิ่ง (ไม่น่าเชื่อนะ เพราะถ้ามีอันนี้จะทำให้ประหยัดเวลา ประหยัดน้ำมัน ไม่ต้องขับรถเลย น่าเสียดายมาก กลายเป็นแลนด์มาร์คที่ตั้งโชว์เฉยๆ แต่ใช้อะไรไม่ได้เลย)

Taman Botani Putrajaya สวนพฤกษศาสตร์ขนาดใหญ่(มาก) เดินเพลินได้ทั้งวันจริงๆ วิวสวยมากเหมือนอยู่ต่างประเทศเลย (อ่อ…ลืมไปว่านี่ก็ตปท.) มี Moroccan Pavilion อยู่ในสวนนี้ด้วย

Moroccan Pavilion Putrajaya เป็นสัญลักษณ์แห่งความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างมาเลเซียและโมร็อกโก ด้านนอกเดินฟรี ห้องโถงภายใน มีค่าเข้าเล็กน้อย

สะพานข้ามทะเลสาบหลายอัน เดินชมวิวได้ทุกอัน มีสวน และสถานที่เดินเล่นไม่รู้จบ แต่ข้อเสียคือ มันอยู่ห่างกันเพราะพื้นที่มันใหญ่มากเดินไปแต่ละที่ยากมาก ต้องเรียกรถไป รถเมล์ที่นี่ต้องใช้บัตร Touch and Go รถมีน้อย นานๆมาทีนึง และการดูเส้นทางเข้าใจยากสำหรับนักท่องเที่ยว เรียกรถคุ้มกว่ามากๆ

แม้จะบอกว่าที่นี่เป็นศูนย์ราชการเงียบๆ แต่จะมีอยู่วันนึงคือ “วันชาติ” Hari Merdeka (วันประกาศอิสรภาพ) หรือ Independence Day ตรงกับวันที่ 31 สิงหาคม ของทุกปี เป็นการรำลึกถึงวันที่สหพันธรัฐมลายูได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 1957 จะมีการจัดขบวนพาเหรดอย่างยิ่งใหญ่ เสียงดังทั้งเครื่องบินทหาร รถถัง แตร และอื่นๆ คล้ายเชียร์บอล อลังการแบบเด็กๆและคนมาเลเซียเข้าไปถ่ายรูปกับตำรวจทหารสาขาต่างๆ (เท่ห์มากจริง) เห็นแล้วก็นึกถึงตอนปฏิวัติในไทยปี 2006 ที่ประชาชนนำดอกไม้ไปขอบคุณทหาร(ที่ออกมาปฏิวัติ…เอ๊ะ🤔) ไม่ได้เกี่ยวอะไรกันหรอก แค่ภาพนั้นมันผุดขึ้นมาเอง

สิ่งที่ทำให้พวกเรายังอยากไปมาเลเซียอีกเรื่อยๆ นอกจากความง่ายของการเดินทาง ค่าใช้จ่ายไม่แพง ก็คือ อาหาร แม้ว่ามันทำฟันเราแตกมาแล้ว คือส่วนใหญ่เป็นไก่กับซอสสีดำสีแดง แล้วมันชอบมีเศษกระดูกไก่ปนมาอยู่เรื่อย แต่เห็นแล้วก็ยังชอบ โรตี แผ่นแป้งหลายแบบ และแกงสีส้ม สีดำ อะไรก็ไม่รู้ รู้แค่มันอร่อย ยังคิดว่าเราควรไปอินเดียมั้ย

ราคาอาหาร

ร้านทั่วๆไป แบบชาวบ้านต่อแถวกันเลย กับข้าวใส่ถุงกลับบ้านอย่างละ 50-60 บาท โรตีแผ่นละ 20 บาท ข้าวราดกับข้าว 2-3 อย่าง 80-150

ร้านมีแบรนด์ ที่นั่งดีๆ เป้นเซ็ทๆ 150-200 บาท

ถ้าไม่รวมน้ำพิเศษกับขนม นับเฉพาะอาหารหลัก เราสามารถใช้เงินแค่คนละ 80-100 บาทต่อมื้อ แบบอิ่มๆได้สบายๆ